9 bijzondere kinderen met 2 bijzondere juffen

Vrijdag 20 oktober 2017

De lichtblauwe klas van Kasterlinden bezoekt KOOKMET.
Samen met 50 studenten van Erasmus Hogeschool Brussel bezorgen ze ons een heerlijke dag. Samen zorgen ze voor een lekker 3-gangen menu waarvan zij, wij en de bezoekers van de markt van genieten.

Eva De Baerdemaeker krijgt een plekje bij hen aan tafel. Na 20 minuutjes met hen vloeit er volgende tekst uit haar pen:

Met 11 waren ze vrijdag op KOOKMET. 9 bijzondere kinderen met 2 bijzondere juffen.

Ze wandelden, huppelden en liepen ons bureau binnen met een blauwe headset rond de oren. Geen kabeltje, geen luide muziek. Wel twee beschermende schelpen als schilden om hun hoofden te beschermen tegen de vele geluidsprikkels van de markt.

Ze kwamen van Kasterlinden om samen met de studenten dieet- en voedingsleer van EHB bij ons boodschappen te doen, te koken en te eten.

Of ik even bij hen aan tafel kon gaan zitten? Zelf ervaren hoe het is om met deze kinderen een maaltijd te delen?

Graag!

Ik kreeg een plekje naast S, rechtover A en werd meteen aan de hele groep voorgesteld.
A ging voor mij een bordje halen. De juf vroeg hem zelf ook te proeven. A wou niet. Het bord was voor mij. Hij had al heel veel soep gegeten. Na wat aandringen proefde hij van de preiburger. Nee, dat was niet echt zijn ding. Hij fladderde liever even rond. En glimlachte opgelucht wanneer ik zijn bord van hem overnam.

Straks kwam er dessert. Dan kwam hij terug aan tafel zitten.

Dat 3 van hen geen varkensvlees aten, vertelden ze me, maar wel kip. Dat ze samen het dessert hadden gemaakt en dat heel leuk vonden. Dat ze op school ook vaak warm aten en dan soms wel 5 borden naar binnen speelden.

Y prikte even in het bord van zijn tafelgenoot. Dat vond ze niet leuk. De juf legde uit dat dit niet fijn was, vroeg Y even weg te gaan. Dat deed hij. Met tranen in de ogen. Maar hij begreep het. En kwam daarna terug om zijn bord uit te eten.

We kennen de mama en papa van Y. Het zijn fantastische ouders. Dat vertelden we hem ook. De tranen smolten, een grote glimlach deed zijn gezicht stralen. Zijn zoute tranen verdampten meteen uit zijn warme bord. En ik werd opnieuw verwend met heel wat verhalen over broers en zussen, voetbal en school en over wat ze wel en wat ze niet lusten.

Kunnen we straks samen een Wave doen over de lengte van de hele tafel, vroeg ik aan de bijzondere juf. Tuurlijk, zei ze. Maar misschien wel even wachten tot de borden leeg zijn;)

En ze deden het. De hele tafel volgde, meer dan honderd armen vlogen door de lucht. Samen. En zij waren begonnen.

Meer woorden heb ik niet nodig om deze dag te beschrijven. Deze en nog veel andere verhalen geven mij nog meer zin om het te blijven doen.

Ik ben een ervaring rijker geworden, Eva heeft een toffe ontmoeting achter de rug en Kasterlinden beseft dat ze een plekje hebben gevonden waar ze met open armen worden ontvangen. Wat hebben we meer nodig?

groep Kasterlinden

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: