In 2018 maken we buitengewoon gewoon

DSCF4246

Dit verhaal begon in december 2016

Na twee maandjes stage bij Cultureghem, kon ik de organisatie vertellen wat ik kon en wou voor hen betekenen. Het idee dat ik in mijn hoofd had, kreeg al snel de vorm van een visietekst waar de medewerkers van Cultureghem achter stonden en voluit voor wilden gaan.

De partners die ons inhoudelijk wouden ondersteunen vond ik bij het Overleg Beperkt?!

December tot februari waren vooral de maanden waarin ik partners zocht om dit verhaal mee te ondersteunen. De partners die ons inhoudelijk wilden ondersteunen, vond ik bij het Overleg Beperkt?! Daar werd ons gezegd dat we mochten rekenen op de steun, expertise en netwerk van partners die daar rond tafel zaten. Dit was dan ook het groen licht voor dit project. Vanuit hetzelfde overlegplatform kregen we extra en intensievere steun vanuit Groep INTRO en Gehandicaptenzorg en solidariteit die de kernleden vormen van onze werkgroep Inclusie.

Niet veel later konden we 3 BUSO scholen overtuigen om mee hun schouders te zetten onder dit project. De Cardijnschool, Kasterlinden en het Koninklijk Instituut Woluwe stemden in om met hun leerlingen langs te komen op KOOKMET. Met welk doel? KOOKMET onder de loep nemen, samen met ons uitzoeken waar de drempels liggen en samen nadenken over hoe we ze weggewerkt krijgen.

Op 3 februari 2017 mochten we dan de eerste BUSO klas ontvangen uit De Cardijnschool.
Deze eerste keer gaf mij al direct volle moed en goesting in de volgende kookmetjes. Want er ontstond al meteen een ongelofelijke klik tussen onze speciallekes en de kinderen uit het gewoon onderwijs. De ontmoeting dat we wilden stimuleren, werd hier realiteit.

brugistoir 20 01 2

Na elke KOOKMET hebben we nieuwe zaken bijgeleerd dankzij onze special-guests. Dit ging van nieuw materiaal dat het koken voor deze groep aangenamer kan maken tot het ontwikkelen van recepten, dagschema’s, en het ontwikkelen van methodiekjes op maat. Maar wat we vooral hebben ontdekt, is dat we de mensen met een beperking, net zoals alle andere mensen trouwens, vooral met veel liefde moeten ontvangen. Dat we hen een veilige plek en een welkom gevoel moeten geven, was al van in het begin duidelijk.

we kunnen geen talentenjager en ontmoetingsplaats zijn als we niet iedereen binnen de maatschappij dezelfde kansen geven

Chan

Tijdens een intake gesprek met een BUSO school kreeg ik ook de vraag waarom ik dit nu wou doen. Het antwoord was voor mij eigenlijk heel duidelijk en voor de hand liggend: we kunnen geen talentenjager en ontmoetingsplaats zijn als we niet iedereen binnen de maatschappij dezelfde kansen geven. Mensen met een beperking behoren ook tot deze maatschappij en verdienen een volwaardige plek net als alle anderen. Vanuit onze missie ‘iedereen is welkom’ zijn we ook met dit project begonnen.

Ondertussen staan we al een jaar verder, wat is er in dat jaar allemaal gebeurd?

Dit project kreeg steun van Bruggenbouwer Minister Gatz en er werd in ons project geïnvesteerd. Dankzij deze steun kon Cultureghem een medewerker aannemen om dit project in goede banen te leiden en budget voorzien voor materiaal. Dit was voor ons dan ook een opluchting. We konden nu echt van start gaan.

In juli 2017 mag ik mezelf een medewerker van Cultureghem noemen, want ik wordt aangenomen om dit project in goede banen te leiden.

We hebben ondertussen al 200 special-guest op KOOKMET mogen verwelkomen die ons het één en ander hebben bijgeleerd.

Het project kan in de zorgzame handjes van het KOOKMET-team en de respectvolle houding van de Brusselse scholen achtergelaten worden

brugistoir 20 01.jpgOndertussen kan ik voor mezelf zeggen dat ik het KOOKMET hoofdstukje stilaan mag afronden. De nodige zaadjes zijn geplant en de nodige ondergrond is voorzien. Het project kan in de zorgzame handjes van het KOOKMET-team en de respectvolle houding van de Brusselse scholen achtergelaten worden. Ik ben er zeker van dat er daar een waardevolle brug gecreëerd is waarvan ik hoop dat deze op termijn onnodig zal zijn.

Ik ga er tijdens dit jaar werk van maken om een deel van de Brusselse ketjes die op dit moment als ‘anders’ worden beschouw, mede-eigenaar te maken van KETMET.

IMG_20171019_1446042018 betekent voor mij ook een jaar waarin ik KETMET onder de loep ga nemen en hier ook een brug ga proberen te bouwen. KETMET is het grootste overdekte betonnen stadspark van Brussel en alle ketjes zijn er dan ook welkom. Ik ga er dit jaar werk van maken om een deel van de ketten, die op dit moment als ‘anders’ worden beschouwd, mede-eigenaar te maken van KETMET. Net zoals de andere kinderen, verdienen zij het ook om eigenaar te zijn van KETMET. Ook voor KETMET vertrekken we vanuit onze visie ‘van buitengewoon naar gewoon’.

Voor de KETMET-brug is er al één en ander in beweging gezet

Uiteraard hebben we tot nu toe niet stil gezeten. Voor de KETMET-brug is er al één en ander in beweging gezet. Benieuwd wat er allemaal ‘anders’ gaat zijn? Kom dan zeker naar de opening van KETMET op 28 maart. Heb jij zelf ook een magisch idee om toe te voegen aan KETMET, neem dan zeker contact met ons op!

we vinden dat ook binnen onze vrijwilligersploeg er plaats moet zijn voor mensen met een beperking

IMG_6266Ondertussen is het project geëvolueerd en zijn we op het punt gekomen dat we vinden dat ook binnen onze vrijwilligersploeg er plaats moet zijn voor mensen met een beperking. Dit kan van het begeleiden van een playbox op KETMET, tot het meekoken of opdienen op BARATTOIR. Hiervoor hebben we de nodige contacten gelegd en wachten we nu hoopvol op steun van de VGC om dit project groen licht te geven. Nog eventjes laat ik jullie in nieuwsgierigheid achter, maar blijf deze blog volgen om up-to-date te blijven.

Langs een kant hoop ik ook dat dit project een voorbeeld kan zijn voor andere organisaties die (nog) niet inclusief zijn. Omdat delen bij ons centraal staat, wil ik graag mijn ervaringen en expertise rond dit thema delen. Interesse om meer te weten te komen over hoe ik te werk ben gegaan? Neem dan zeker contact op met mij!

cem@cultureghem.be

Advertenties

Koken is de taal van iedereen

Vrijdag 8/12
Vandaag komen 8 leerlingen met een auditieve beperking langs op KOOKMET. Vier van hen zijn slechthorend en vier doof. Samen met hun 3 begeleiders wandelen ze onze HQ op Abattoir binnen. We verdelen hen in groepjes en vliegen samen de markt op.
Shoppen, koken en eten doen ze vandaag zeker niet alleen, maar samen met de Magnoliaschool en GBS School 13 uit Anderlecht.

Communiceren gaat vrij vlot dankzij de tolk die mee is, maar na een tijdje merken we eigenlijk dat we onze boodschap ook kunnen overbrengen dankzij zelf-uitgevonden-gebarentaal.

Communiceren zonder tolk tussen de dove en niet-dove leerlingen gaat moeilijk, maar samen koken lukt zonder probleem. Samen eten klaarmaken is nu eenmaal heerlijk universeel en voor iedereen verstaanbaar.

Na het koken hebben we nog even tijd om de markt op te gaan. We gaan ook kijken naar het speciale vlees bij de beenhouwers. Zoveel soorten vlees dat er ligt: lever, hersenen, hart, maag, … dat vinden ze interessant.

Tijdens het eten gaan de dove leerlingen liever bij elkaar zitten, want communiceren met de andere leerlingen via de tolk vinden ze niet zo gemakkelijk en aangenaam. We vinden dat wel jammer, maar ja… Mijn to do lijst krijgt er zo meteen een opdracht bij. Volgende keer pakken we dit anders aan.

Tijdens het afsluiten evalueren we de dag. Ze vonden het leuk en spannend. Het leukste vonden ze om nieuwe recepten te proeven en samen te werken met andere scholen. De leerkracht vindt het vooral tof om andere klassen te ontmoeten en samen één activiteit te doen.

Wij nemen mee dat we een methodiek nodig hebben om de dove leerlingen in contact te brengen met de andere leerlingen zonder tolk. Hebben jullie hier tips voor? Shoot!

kasterlinden 8 12

Wanneer buitengewoon gewoon wordt

Vrijdag 24/11/2017 is het de 4de verjaardag van KOOKMET. Toevallig krijgen we ook de 10.000ste deelnemer van KOOKMET over de vloer. De Brusselse Cardijnschool, Unesco school bereiden samen met de VIVES hogeschool van Torhout met 75 deelnemers een gezonde en lekkere lunch voor 120 eters. Voor sommige leerlingen van de Cardijnschool is het hun eerste bezoekje, anderen zijn al eens langs geweest.

Als ze toekomen zie ik blije en nieuwsgierige gezichtjes. De blije gezichtjes zijn de kinderen die opnieuw komen, ze zijn blij dat ze nog eens op de markt mogen koken, vertellen ze mij. De nieuwsgierig kindjes zitten vooral met vragen.

Ik vertel de leerkrachten dat we de groepen gaan mengen en dat ze dus een hele dag gaan doorbrengen in kleine groepjes samen met andere leerlingen. Ze vinden dat oké. Het wordt een uitdaging: 75 deelnemers van verschillende leeftijden en achtergronden door elkaar. Wat zal dat geven?

In het begin is er onwennigheid bij de andere groepen. De studenten van Vives die een lerarenopleiding volgen, mogen vandaag de groepen begeleiden, maar ze hebben nog geen ervaring met kinderen met een beperking. De andere leerlingen zijn van de Unesco school. Ook zij zijn nog niet of weinig in contact gekomen met mensen met een beperking. KOOKMET schiet in gang en langzaam deint de onwennigheid weg. Alle groepen doen vol enthousiasme mee en proberen de lekkerste maaltijd klaar te maken.

Wat mij opvalt is dat we erin geslaagd zijn om ons ideale beeld van inclusie neer te leggen. Het buitengewone werd gewoon en iedereen was betrokken bij het gebeuren.

Dat ik achteraf weinig tot geen vragen krijg over de leerlingen van de Cardijnschool, is voor mij een teken dat ze niet meer als een aparte groep worden gezien maar tot het groter geheel behoren. Vragen als ‘waarom zijn zij raar?’ krijg ik niet, wel de vraag of ze nog wat eten mogen bijhalen. Ik merk dat ons ‘iedereen door elkaar’ plan ook aan tafel van kracht blijft. De leerlingen gaan niet spontaan bij hun klasgenootjes zitten, maar proberen bij hun groepje waarmee ze gekookt hebben te blijven.

Ook Groep INTRO is aanwezig met haar ervaringsdeskundigen die ons observeren en feedback geven. Ik merk dat meer en meer drempels zijn weggehaald en dat we meer en meer effectief bezig zijn met de integratie van deze doelgroep.

Wat begon als een plan wordt stilletjes aan realiteit. Ik kijk al hoopvol uit naar de volgende KOOKMET met special guests.

Check hier onze facebook pagina voor meer foto’s.

Ook de Cardijnschool heeft een blog, die is hier te vinden.

 

 

8 kastaars bezoeken KOOKMET

10/11/2017: 8 leerlingen van Kasterlinden bezoeken KOOKMET. Laura begeleidt samen met mij de groep, ze heeft wat vragen over hoe het gaat verlopen en of het contact met de groep zal lukken. Ik vertel haar dat het allemaal echt in orde komt. We wandelen met onze Kastaars de kelders binnen om naar het klasje te gaan. Onderweg stoppen we aan de champignonkwekerij om de champignons te bezoeken, geen goed plan blijkbaar. Een van de leerlingen heeft schrik van champignons, hij wilt er absoluut niets mee te maken hebben. Oei, wat nu? Dan stappen we maar door. In het klasje praten we samen over gezond koken, seizoensgroenten en de markt. De kinderen weten veel meer over groenten en gezond koken dan we zelf wisten. Ze delen hun kennis met ons. Daarna gaan we samen de markt op om te koken. Het koken kunnen ze ook al behoorlijk, ze hebben elke week kookles, vertellen ze.

De potjes staan op het vuur, dus kunnen we wat rondlopen in de FOODMET. Niet te lang zegt één van de leerlingen tegen mij, want het is te druk op de markt. Gezellig eten we met z’n allen (Kasterlinden en Voorzienigheidschool) van onze maaltijd. Na het eten ruimen we samen op en is het tijd om afscheid te nemen.

De leerlingen vertellen mij dat ze KOOKMET heel leuk vonden. Ze vonden het leuk om gezond te koken en dit eten te delen met andere kinderen en mensen. Dat is tof om te horen, zeg ik hen, want dat is wat we willen bereiken. De leerlingen gaan terug naar school en ik neem wat tijd om met Laura wat na te praten. Ze vertelt me dat ze verbaasd was, ze had de groep veel ‘moeilijker’ ingeschat. Ze dacht dat contact leggen met hen niet gemakkelijk zou zijn en dat ze de uitleg niet zouden begrijpen. Ze heeft bijgeleerd, zegt ze. Tof!

We hebben weer wat mensen kunnen sensibiliseren en hebben zelf weer iets bijgeleerd over de toegankelijkheid van KOOKMET. Vaak zijn de drempels niet belangrijk, zolang er het nodige enthousiasme is om ze te overbruggen. We staan al verder met onze brug. Ik kijk al uit naar de volgende ‘speciallekes’. 🙂

KOOKMET 10 11

Cultureghem door de ogen van Shan…

Ketmet et Kookmet rythme mes semaines depuis plusieurs années. J’ai découvert Cultureghem pa hasard et je ne m’en lasse pas, on dirait que c’est fait pour moi et ce n’est pas tous les jours que je peux dire ça. Je suis, c’est vrai un peu particulière, je ne parle pas et le monde est bien compliqué pour moi. On dit de moi que je suis une personne handicapée mentale et privée de parole mais ça n’a pas d’importance pour Cultureghem, quand j’arrive je suis Shan, une jeune fille pétillante qui adore la vie et manger, ce qui est toujours le cas au Kookmet !

unnamed (7)

J’y vais quasi chaque semaine avec mon assistante personnelle, j’y rencontre plein de monde, joue avec les enfants, prépare un peu à manger et surtout je m’y sens bien. Rien n’est obligatoire, rien n’est demandé, je suis libre et je m’amuse, c’est très rare un endroit comme celui là et c’est ça qui me convient tout particulièrement. A Cultureghem, je suis juste une personne comme tout le monde, on ne se pose aucune question, c’est juste normal. Il y a toujours plein de gens, je vais vers eux, on fait des choses ensemble, tout se passe normalement. C’est la liberté, et ça c’est très rare pour des personnes comme moi.

unnamed

J’arrive à l’heure que je veux, je pars quand je veux, c’est très simple pour moi. En plus, on mange bien et j’adore ça. Je pétille déjà an allant aux abattoirs, je sais que je vais apprécier parce que je vois la préparation, parfois je donne même un tout petit coup de main. Tout ça a beaucoup de sens pour moi, je comprend bien ce qu’on y fait et les animateurs me mettent à l’aise, ils me font rire. C’est juste ce qu’il me faut. On est toujours beaucoup, des personnes qui viennent de partout, des adultes et des enfants, pour moi c’est très vivant et je connais tout le monde. Mais surtout personne ne juge personne, on mange ensemble et vraiment j’adore ça. D’ailleurs, il n’y a pas que moi qui apprécie Cultureghem, mes assistantes aussi adorent y venir avec moi (et elles adorent aussi y manger), pour elles, c’est une endroit très accueillant car tout le monde est bienveillant pour moi et pour chacun.

unnamed (5)

Peu à peu le Koomet et le Ketmet sont devenus mes activités préférées, un endroit ou je me sens toujours bien et ou j’ai toujours envie d’aller. Comme rien n’est facile pour moi, c’est extrêmement précieux. Merci à Yannick et toute l’équipe d’exister, c’est un vrai plaisir.

Shan
Fondation Shan – 31 octobre 2017

9 bijzondere kinderen met 2 bijzondere juffen

Vrijdag 20 oktober 2017

De lichtblauwe klas van Kasterlinden bezoekt KOOKMET.
Samen met 50 studenten van Erasmus Hogeschool Brussel bezorgen ze ons een heerlijke dag. Samen zorgen ze voor een lekker 3-gangen menu waarvan zij, wij en de bezoekers van de markt van genieten.

Eva De Baerdemaeker krijgt een plekje bij hen aan tafel. Na 20 minuutjes met hen vloeit er volgende tekst uit haar pen:

Met 11 waren ze vrijdag op KOOKMET. 9 bijzondere kinderen met 2 bijzondere juffen.

Ze wandelden, huppelden en liepen ons bureau binnen met een blauwe headset rond de oren. Geen kabeltje, geen luide muziek. Wel twee beschermende schelpen als schilden om hun hoofden te beschermen tegen de vele geluidsprikkels van de markt.

Ze kwamen van Kasterlinden om samen met de studenten dieet- en voedingsleer van EHB bij ons boodschappen te doen, te koken en te eten.

Of ik even bij hen aan tafel kon gaan zitten? Zelf ervaren hoe het is om met deze kinderen een maaltijd te delen?

Graag!

Ik kreeg een plekje naast S, rechtover A en werd meteen aan de hele groep voorgesteld.
A ging voor mij een bordje halen. De juf vroeg hem zelf ook te proeven. A wou niet. Het bord was voor mij. Hij had al heel veel soep gegeten. Na wat aandringen proefde hij van de preiburger. Nee, dat was niet echt zijn ding. Hij fladderde liever even rond. En glimlachte opgelucht wanneer ik zijn bord van hem overnam.

Straks kwam er dessert. Dan kwam hij terug aan tafel zitten.

Dat 3 van hen geen varkensvlees aten, vertelden ze me, maar wel kip. Dat ze samen het dessert hadden gemaakt en dat heel leuk vonden. Dat ze op school ook vaak warm aten en dan soms wel 5 borden naar binnen speelden.

Y prikte even in het bord van zijn tafelgenoot. Dat vond ze niet leuk. De juf legde uit dat dit niet fijn was, vroeg Y even weg te gaan. Dat deed hij. Met tranen in de ogen. Maar hij begreep het. En kwam daarna terug om zijn bord uit te eten.

We kennen de mama en papa van Y. Het zijn fantastische ouders. Dat vertelden we hem ook. De tranen smolten, een grote glimlach deed zijn gezicht stralen. Zijn zoute tranen verdampten meteen uit zijn warme bord. En ik werd opnieuw verwend met heel wat verhalen over broers en zussen, voetbal en school en over wat ze wel en wat ze niet lusten.

Kunnen we straks samen een Wave doen over de lengte van de hele tafel, vroeg ik aan de bijzondere juf. Tuurlijk, zei ze. Maar misschien wel even wachten tot de borden leeg zijn;)

En ze deden het. De hele tafel volgde, meer dan honderd armen vlogen door de lucht. Samen. En zij waren begonnen.

Meer woorden heb ik niet nodig om deze dag te beschrijven. Deze en nog veel andere verhalen geven mij nog meer zin om het te blijven doen.

Ik ben een ervaring rijker geworden, Eva heeft een toffe ontmoeting achter de rug en Kasterlinden beseft dat ze een plekje hebben gevonden waar ze met open armen worden ontvangen. Wat hebben we meer nodig?

groep Kasterlinden

KOOKMET opent blikken!

Vrijdag 6 oktober 2017: Het Koninklijk Instituut Woluwe komt langs op KOOKMET met hun leerlingenen. Ze komen kijken hoe toegankelijk we zijn voor mensen met een visuele beperking. Samen met de Sint Jozefschool en Voorzienigheidschool Anderlecht maken ze een heerlijk recept klaar. Wat hebben we geleerd? Dat we eigenlijk in staat zijn om mensen met een visuele beperking op te vangen mits we de nodige aandacht geven en nodige tools klaarhebben liggen. Moest je nog twijfelen, ga ervoor. Dank aan de leerlingen en leerkrachten van het Koninklijk Instituut Woluwe om ons deze ervaring te laten beleven. Het was fantastisch!22281977_1615725868489892_8339624850529903305_n

De Cardijnschool bezoekt KOOKMET

Op Vrijdag (22/09/2017) bezoeken 12 leerlingen en 3 juffen van De Cardijnschool KOOKMET. Samen met Basisschool Balder en Sint-jozefschool bereiden ze een heerlijke maaltijd op de markt. KOOKMET is weeral een knaller! Wat hebben we vandaag geleerd? Dat we meer en meer diverse KOOKMET-groepjes op de markt willen. We kijken uit naar de volgende KOOKMET met onze speciale gasten 🙂

kookmet 22 09

KAFFEE KETMET krijgt vorm!

Wat begon als een simpel idee is gegroeid tot een piloot-project. We hebben eind deze zomer KAFFEE KETMET gelanceerd. CAD DE BOEI heeft de eerste twee weken zich mogen ontfermen over onze bar, de derde week was het aan Groep INTRO. Na deze drie weken krijgen we alleen maar zin om het nog meer te doen. We kijken al uit naar de volgende KAFFEE KETMET!

Foto’s van Wout Muyldermans – Tram 66

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑